برای آنکه پیشپاافتادهترین رویداد به ماجرایی مبدل گردد، باید و همین بس که به نقل کردن آن پرداخت. این همان چیزی است که مردم را گول میزند: انسان همیشه نقال داستان است. او در احاطهی داستانهای خودش و داستانهای دیگران زندگی میکند، هر چه را که برایش رخ میدهد از خلال این داستانها میبیند؛ و میکوشد تا زندگیاش را طوری بگذراند که گویی مشغول نقل کردن آن است. اما باید انتخاب کرد: زندگی کردن یا نقل کردن.
—ژان پل سارتر، ترجمهی امیرجلالالدین اعلم