هرچه باشد همه یعنی همهی آنها که مینویسند دلشان میکشد درون خودشان زندگی کنند تا آنچه را درون خودشان است بگویند. برای همین نویسندهها چارهای ندارند جز اینکه دو کشور داشته باشند، یکی آنی که بهش تعلق دارند و دیگری آنی که واقعاً درش زندگی میکنند. دومی رمانتیک است ازشان جداست واقعی نیست اما واقعاً آنجاست.
—گرترود استاین، ترجمهی پوپه میثاقی