کنار دریا

شب
با لباس‌های ژنده
دور از شهر
مانده‌ام بر صخره‌ای کنار دریا.
زنان سیاه
سرها را زیر شن می‌برند.
در باد تنها چشمانِ ماهیانِ مرده باز است
و کاکایی بر ساحلِ عریان پر می‌کشد.

—زیگرید کروزه، ترجمه‌ی نرگس انتخابی