مجرای شب

شب

خشک

می‌نماید

چون

پوست

این خانه‌به‌دوش

قوز کرده

نرم با برف

رخت می‌کشد

چون برگی

مچاله

هی

زمان

از ما

خش‌وخشّ

می‌خواهد

—جوزپه اونگارتی، ترجمه‌ی بیژن الهی