قصیده‌ی آهو

همیشه صدایی هست
که از جام پنجره
                   زیبایی را
                             می‌نوشد
آن‌که پنهان از ماه
                   ساز برمی‌گیرد
و نام اول او
آفتاب را به مدار جنون می‌خواند
و ساز عشق
در دست‌هاش
دلی‌ست
که از پشت پرده‌ها
                   زیبایی را
                             نمی‌داند و می‌نامد

—شاپور بنیاد