ای سخنهای بسیار که بیراهه میروید
وقت جار زدن در گذرگاه شب است آری
وقت جار زدن در گذرگاه شب
وقت پرتاب پارهسنگها به سمت و سوی
خاطرههای اشباحی است که میانِ
باغچههای کوچک مردم سم میکوبند
و ترانههای تباه میخوانند.
حال
میشود
راحت آسود
تا دمیدن صور وُ
آتشبازی شعلهها
حال
میشود
گیسوهاش را
آشفت.
—شاپور بنیاد